|
|
KARAKOCAN BENIM HASRETTIM Hemen her yolculugumda KIGI-KARAKOCAN otobüsü, Elazig veya Bingölden KARAKOCAN-KIGI``ya seyahat etmek üzere yola cikardik. Karakocan yolcatisina gelindiginde, BINGÖL-ELAZIG ana yolu tam 45 derece ikiye ayrilip yönümüz Karakocan-Kigi istikametine gitmek üzere sizi düm düz bir ovaya su akisi sesini andiran otobüsünüzün akisini ayrica kulaklarinizi doldurur ve ruhunuza bir serin hava estirircesine Karakocanin merkezinde yemek molasi vermek üzere lokantaci Mahmut VURAL ve Cemal MENCOGLU lokantasina yönlendirir, o zaman haslama yemegi en lezetli yemeklerinden idi. Eti ise hakiki taze et. Pisince kokusu Karakocani tüm sehri kaplardi. Hatirladigim kadariyla en
meshur KIGI söforlarindan üc tane Ali vardi. Birincisi jet Ali (Sivekliliydi)
Ikincisi Gavur Ali (Gercekten gavur gibiydi) Ücüncüsü cici Ali (Gümekliliydi)
ayrica Mehmet DÜZGÜN, Kemel NARMAN,Saban ve Ridvan abiler en kibar,
beyefendi, Nazik ve şık giyimliydiler. Ayrica bizler kücük iken Karakocan
ve Kigi yöresinden dilden dile dolasan söyle bir takarlama vardi; Kiginin
meshur kirmizi renkli bir MAN kamyonu vardi, hele bu man kamyonunun sofor
mahlinde yer bulsan pasaydin. Bir de Kigi yöresinde iki kamyon bir kigi
otobüs sahibi olan meshur patron Mehmet NARMAN vardi. Derlerdi ki
arabalarinda MAN otobüsü Ridvan mükkemel yolculugun adi söfor mahalli
olsun ve cam kenari olsun diye bilet kesene ayrica yalvarirdik.
KARAKOCAN``dan KIGI istikametine gidecek sayin KIGI OTOBÜS YOLCULARININ
YERLERINI ALMALARI, OTOBÜSÜMÜZ, KIGIYE GITMEK ÜZERE KALKISA HAZIRDIR.
YOLCULARIN LÜTFEN YERLERINI ALMALARI RICA OLUNUR." anosundaan heemen sonra
herkes otobüsteki yerini alirdi. Otobüsle Karakocani terk ederken cakil ve
tozlu bir yola dalardik.Tüm zamanlarda özlemle birlikte burukluluk ve
yalinizlik duygusu ile silaya kavusmayi cok iyi animsiyorum. Nedense
otobüs yol aldikca cografyamin kokusu, rengi ve bicim görüntüsü de
degismektedir. Sabahleyin ELAZIG``in cikisinda yol kenarinda o gördügüm
bakimli meyva agaclari, bag bahceleri baglarla kapli köyleri verimli
topraklari ve yol kenarina dizilmis kavun-Karpuzlar yigini, verimli
araziler artik beni daglik, ormanlik ve sert-Hain bir dogaya terk eder.
Kizilca Köyü tepesine vardigimizda tam karsida bizi kutsal saydigimiz
DÜZGÜN BABA,TUJIK BABA ve SILBUS ziyaretleri adetta selamlar gibi.Peri
cayi vadisine indigimizde yepyeni bir cografya, heyecanli, sempatik,ve
tedirgin bir havasiylen tenefüs ettiginizi hisedersiniz. Köyümün bir
tepenin üzerinde sik ve gür agaclarla kapli SEYRAN BABA``ziyaretini
görünce icimde yogun bir hüzün ve yalinizlik duygusu verirdi bana her
defasinda... 1970``li yillarinda
DELIKTAS pazar günleri doktor günüydü.Tüm peri vadisi köyleri hastaliga
care aramak icin deliktasa üsüsür,Doktor Halit Riza ÜNAL``i beklerlerdi.
Bende tedavim icin care aramak icin,dersim yöresinde tek bir dostum kalan
emektar Gomanli hocam sayin Mustafa ELVEREN``e ricada bulunsam beni
Mazlumun türbesine tedavim icin arkadaslik eder mi? Yoksa adina yazdigim
"KARAKOCAN" adli siirimi herkese okuyup, anliyan ve acilarimi
sarabilirmiyim acaba? Yada benim bugüne kadar icimi döktügüm siirlerim
yaralarimi sarabilirmiyim acaba??? Salih GÖCER
|